در این رمان، مانند بیشتر آثار ساروت، خود ماجرا صرفا پس زمینه‌ای است برای آشکار ساختن مجموعه‌ای از گرایش‌ها که هنگام مواجه اشخاص با گفته‌ها و اشیا احساس می‌شود و منشا حرکت می‌گردد. آنچه در این رمان می‌بینیم خود دنیای عینی نیست، بلکه بازنمود ذهنی دنیای عینی است.