مجموعه شعر«تاریکخانه» دربرگیرنده 40 قطعه شعر سپید نسبتا کوتاه است. رویا پویا در سرایش این شعر‌ها از زبان ساده‌ای بهره گرفته است و اغلب از تصاویر شعری برخوردارند. او در اینباره می‌گوید: شعرهای این مجموعه از سال 1385 تا 1390 سروده شده‌اند. درون‌مایه این شعرها از یک سو تغرلی و از سوی دیگر اجتماعی و دارای نوعی هستی‌شناسی از جهان پیرامونند. همچنین طبق نقدهایی که در ارتباط با این شعر‌ها صورت گرفته است، به نوعی فلسفه نگاه شاعر و جهان‌بینی او در آن‌ها دیده می‌شود.