گوش‌هایم نمی‌شنود. چشم‌هایم نمی‌بیند و در کاسه‌ی سرم سکوت خشک برهوتی‌ست که باد گه‌گاه غبار آن را پراکنده می‌کند. رضا قاسمی |  معمای ماهیار معمار