ژرژ آلبر موریس ویکتور باتای (زاده ۱۰ سپتامبر ۱۸۹۷ - درگذشته ۸ ژوئیه ۱۹۶۲) از فیلسوفان فرانسوی‌ای است که پیشگام و الهام بخش بسیاری از فیلسوفان پساساختارگرا و پسامدرن فرانسوی در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم شد. او مدتی همکاری فکری با سوررئالیست‌ها داشت و بعد‌تر از آن‌ها گسست و راهش را جدا کرد، و طیف علایق و توجهات‌اش فلسفه، اقتصاد، نظریه ادبی، رمان‌نویسی، زیبایی‌شناسی و سیاست را در بر می‌گیرد

. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به سهم مذموم (۱۹۴۹)، درباره نیچه (۱۹۴۵)، تجربه درونی (۱۹۴۳)، اروتیسم (۱۹۴۵)، ادبیات و شر (۱۹۵۷)، اشک‌های اروس (۱۹۶۱)، مجرم (۱۹۴۴)، نظریه دین (۱۹۷۳)، ناممکن (۱۹۶۲)، و... نام برد. از مهم‌ترین رمان‌های او داستان چشم (١۹۲۸)، مادرم (۱۹۶۶)، مادام ادواردا، و آبی آسمان است. بودریار، دریدا، سولرس، فوکو، آگامبن، نانسی، کلوسوفسکی، بلانشو، کریستوا، اکر، بارت، لیوتار، دولوز، مستقیم و غیر مستقیم از او تأثیر گرفته‌اند و شرح و تفسیرهای درخوری بر نظریات او ارائه کرده‌اند.