مسعود میناوی متولد ۱۳۱۹ در كوت عبدالله در كنارۀ كارون بود و ظاهرا پیش از مرگ نابهنگامش در تابستان ۱۳۸۷ دو مجموعه داستان آماده چاپ داشت. یكی با عنوان «پَپَر و گل‌های كاغذی» و دیگری مجموعه داستانی بوده به نام «آن روزها در جنوب». فضای اكثر داستان‌های میناوی جنوب است.... «پپر و گل‌های كاغذی» اولین مجموعه داستان «مسعود میناوی» است كه به تازگی و درواقع پس از مرگ نویسنده‌‌اش منتشر شده است.

میناوی ازجمله نویسنده‌های صاحب سبك جنوب بود. مسعود میناوی نثری ساده و دلپذیر داشت و بسیار بر نویسندگان جوان و تازه راه‌افتاده اثر گذاشته است، شاید به این دلیل كه سبك دقیق و خاص خودش را داشت. میناوی بیشتر درباره آدم‌های به حاشیه رانده‌شده جامعه‌اش می‌نوشت، قاچاقچی‌ها، دزدها و...

او همچنین داستان‌های كوتاهی از نویسندگان نام‌آور ادبیات عرب هم به فارسی برگردانده است و چندین سفرنامه هم به كشورهای عربی مثل لبنان و عراق و مصر نوشته است كه فعلا مفقود هستند. «مسعود میناوی» به قول «محمد ایوبی»، دوست نویسنده‌اش، تمام عمرش را به حلقوم ادبیات ناب ریخت ولی ذره‌ای ثمر نبرد. «پَپَر و گل‌های كاغذی» ۱۰ داستان كوتاه دارد، داستان‌هایی كه تأثیرگذار و عمیق است. بیشتر آدم‌های میناوی قهرمانانی خسته، در خود خزیده و بی‌تكیه‌گاه هستند. «پپر و گل‌های كاغذی» را نشر افراز منتشر كرده است.