: سنت‌های صحیح و عرف و عادات منطقه‌ای از طریق گویش‌های بومی محفوظ می‌ماند. از این‌رو گویش‌های محلی باید حفظ و نگهداری شوند؛ چرا که صرف‌نظر از حفظ تنوع زبانی جامعه، موجب تداوم آیین‌ها، سنت‌ها و رسوم معقول و صحیح بومی و منطقه‌ای خواهد شد و علاوه بر آن، منبع عظیمی از واژگان، اصطلاحات، تعابیر و ضرب‌المثل‌ها که به‌طور بالقوه برای بقای زبان معیار ضروری است را حفظ خواهد کرد.