کتاب «شاهنشاه» یکی از آثار بی‌نظیر شیرین سمیعی در حکومت شاه است. اهمیت کتاب به‌ویژه در آن است که نویسنده از مشاهدات و شنیده‌های خود در دوران سلطنت محمد رضاشاه می‌گوید.

در سرآغاز کتاب «شاهنشاه» می‌خوانیم: «من هیچ‌گاه سعادت آن نیافتم که به نزدیک شاه ایران شوم و به خلوتش راه یابم. همیشه دل به دیدارش از دور خوش کرده بودم و او را در جمع و در میان جمعیت می‌دیدم… برای بازبینی دوران پادشاهی‌اش، با بسیاری از دولتمردان زمان او به گفت‌وگو نشسته‌ام. نوشته‌هایش را خوانده و بیشترین کتاب هایی هم که دیگران در باره‌ی حکومت و سلطنتش نوشته‌اند، مرور کرده‌ام. اما مایلم خود نیز درباره‌ی پادشاهی که سالیان دراز به زیر سایه‌اش زیسته و به خواست سرنوشت به من تحمیل‌شده بود، بگویم. او که بود؟ آیا آگاهانه نقشی بازی می‌کرد یا خود حقیقتاً به آنچه که می‌گفت و می‌کرد باور داشت و جداً می‌اندیشید سایه‌ی خدا بر روی زمین است و جانشین کورش بزرگ؟… برای پاسخ به این پرسش‌ها باید مروری بر سلطنت شاه شاهان کنم، تحول دوران حکومتش را از دیدگاه خود بسنجم و آثارش را بر خود ببینم.»