"بطالت" روایت کابوس‌وار "احسان نوروزی" است، از شهری آخر‌الزمانی و آکنده از دود و وهم که همه‌ی آدم‌های آن اسیر بی‌هویتی و بی‌معنایی هستند. راوی داستان فرد سودا‌زده‌ای است غرق در توهم معلومات خود از دنیای ادبیات و فلسفه که در خیال خود با نویسنده‌ها و شخصیت‌های گوناگون زندگی می‌کند و در دوره‌ای از کتاب و روزنامه به جای خوراک استفاده می‌کند. به این ترتیب عمده‌ی وقایع "بطالت" وجهی نمادین به خود می‌گیرند.