روز مثل یک خاطره کودکی، خیره کننده و دل‌انگیز، شروع شده بود. از آنجا که زندگی شیرین بود، چشم‌های مگره، همین طور که صبحانه می‌خورد، می‌خندیدند. در چشم‌های خانم مگره هم که روبه رویش نشسته بود، شادی کمتری دیده نمی‌شد. پنجره‌های آپارتمان کاملا باز بود و بوهای بیرون، همهمه معمول بولوار ریشار_ لونوار را به داخل می‌آورد.