شعر معاصر ایران، در مقایسه با چند سدة پیش از آن، یکی از دوره‌های غنی شعر فارسی است و مسیر پرپیچ و خمی را پیموده است. در این پژوهش همة جریان‌های شعری فعّال این عصر، با نگاهی به شعر شاعران شاخص این دوره بررسی شده‌اند. معیارهای مورد توجّه در این بررسی، «الگوهای ذهنی» و «الگوهای زیباشناختی» بوده است. در این پژوهش، عامل «زمان»، یعنی بسترهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی که هر یک از این جریان‌ها در آن ظهور یافته‌اند، مورد توجّه قرارگرفته است.