...در زمانه ما ، بسی مردمان در کرختی به دور از شادمانی و عشق می زیند. باور من این است که آنچه ما از دست داده‌ایم، شادمانی است. امید به یافتن اندکی زیبایی، امید به رخداد امری ناشدنی، امید به اندکی تفاهم که هیچ کجای دیگر آن را نمی‌یافتم، چیزی که در حقیقت هیچکس نمی‌خواست به من ببخشاید.