نامه‌هایی از تهران مجموعه‌ی هشت نامه است که طی سال‌های 1367- 1373 به نشانی مجله‌ی چشم‌انداز (در پاریس) فرستاده شده است.

نویسنده‌‌ی نامه‌ها شاهدی تیزبین و دردمند است و می‌کوشد تا تصویر واقعی و دقیقی از جامعه‌ی ایران اسلامی فراهم آورد و از همین طریق خواننده را در برابر پرسش‌های بزرگی قرار می‌دهد: کابوس چرا آغاز شد؟ چگونه دوام می‌یابد؟ تا کی پایدار می‌ماند؟ اقتصاد و فرهنگ و جامعه در چه حال است؟ چه می‌کنیم و چه باید کرد و به چه باید اندیشید و وظیفه و مسئولیت افراد در برابر این وضعیت چیست؟ چنین پرسش‌هایی است که از لابلای سطور این نامه‌ها خواننده را به پاسخ می‌خواند و به اندیشه وامی‌دارد.