آندره‏‌آ به مهرغرقه است، و به سودای نوشتن. اما در اشتهار دوراس ذوب نمی ‌شود. ضعف‌ها و قوت‌ها را، دور از خصوصیات شخصی-خانگی، صریح بر زبان می ‌آورد. زندگی می‌سازد از پس مرگ یار وقتی بعد از دوراس “همین و تمام” نویس، می‏‌نویسد “نه همین است و تمام”.