چقدر دیر رسیده‌ام به تو | پشت پرچین‌ها سنگر گرفته بودم | و گرگ‌ها در کمین پرچین‌ها شکننده بودند | و من ندانسته خطا کردم | و بعد برای باور‌های فردا پیر شده بودم | حالا که به تو رسیده‌ام خسته‌ام | راهی نرفته احساست را فرا می‌خوانم...