منبع اصلی بهرام چوبينه شاهنامه‌ی حکیم ابولقاسم فردوسی است و از زبان فارسي به شكل خاصي استفاده شده‌ است. در زمان هرمز چهارم (۵۹۰-۵۷۹ ) و تقریبا مصادف با اواخر سلطنت ساسانیان، فساد و تباهی حکومت ساسانیان را از درون مضمحل کرده بود. در چنین شرایطی که رشته‌ی امور از دست هرمز خارج بود با رشادت بهرام و در کمال شگفتی، دشمنان تار و مار شدند. هرمز شگفت‌زده از این پیروزی، هرچند از شکست دشمنان شاد است از قدرت بهرام به هراس می‌افتد و قصد می‌کند بهرام را از میان بردارد، ولی بهرام بر هرمز می‌شورد و سلطنت او را سرنگون می‌کند.