من ولگردم، پسر نااهلم، قاتلم. اما در زمان جنگ، میهن به پسرهای نااهلش نیاز دارد، به ولگردهایش به آدم‌کُش‌هایش، به کسانی که دست‌ها را می‌آلایند تا دست‌های کسانی چون تو پاک بماند.

این غریبه کیست که در وجودم زندگی می‌کند ؟ یک برادر ؟ یک منِ دیگر ؟ یک دشمن ؟ در رگ‌هایش دو خون در جریان است، دو خونِ در هم آمیخته، خون قربانی و خون جلاد.

• خون من، خون ما، خون او... چه کلمات فریبنده‌ای ! چه واژه‌های کثیفی ! کارهای نیک و امیال‌مان را به خون ربط می‌دهیم، حتی عقاید، حرف‌ها: "خونم می‌گوید"، "خونم دستور می‌دهد"...