مادر به زن‌های عمارت می‌گفت وقتی باد کلاف توی دل و کمرم می‌پیچد، فکر می‌کنم حتماً خواهم مرد، همین که دست خاله را می‌گیرم، درد آرام می‌گیرد. دست خاله‌ام شفاست. بوی مادرم را می‌دهد. 

فکرم درد می‌کند | دهانم تلخ است | شیرینی سرزمینم را خاک کرده‌اند | آن سوی آب

من فرزند انقلابم | و تکفیر و تهدید و تبعید | سرنوشت من است

دلتنگی‌های من | در صدف خاطرات تو | مروارید می‌شوند